خاطره دوست بابام: داشتم همین جور تو کوچه ها پرسه می زدم یهو حس کردم یه باد توی معده ام پیچید برای اینکه جلوی دو سه تا ادم که اونجا بودن ضایع نشم پیچیدم تو یه کوچه فرعی صبر کردم بعدش هم ........ یهو از بالا سر یه صدا اومد : خاک تو سرت سرم رو برگردوندم  یه زن بالا پشت بوم خونشون دو دستی زدم تو سرم گفتم خدایا این چه شانسیه ما داریم و به سرعت متواری شدم

این رفیق بابام خیلی خاطره داره  ( هرچندالان فرسنگ ها با ما فاصله داره) اگه بخواید بازم از خاطراتش براتون می نویسم.