کری خواست رود به عیادت

لیک ندانست چه گوید به هنگام زیارت

دانست چه گوید به قافیه و عروض

تا که کم نیاورد پیش مردک ممروض

عاقبت فهمید چه گوید:

بگفتا پرسم اول از او چونی تو؟

شاید بگوید خوبم گویم شکر

گویمش چه خورده ای ؟ لبو

بگوید که بخوردم غذایی نکو

از طبیبانش بپرسم من همی

برد نام طبیب حاذقی

چون برفت و بر سر مردک نشست

بیاغازید سخن از هر دری

گفت چونی گفت مردم

گفت شکر بیمار بیاشفت

گفت چه خوردی گفت زهر

گفت گوارایت که نکو دارویی است

بعد از آن گفت از طبیبان کیست او

کو همی آید به چاره پیش تو

گفت عزراییل می آید برو

گفت پایش بس مبارک شاد شو